720 makale incelemesinde başlık, yazar, anahtar kelime veya DOI ile arayın.
“ötegezegen atmosferleri” için 12 makale incelemesi bulundu.
Ötegezegen atmosferlerindeki bulutların modellenmesi ve gözlemsel tayfların doğru yorumlanması için nanometre ile mikrometre boyutundaki silikat taneciklerinin yüksek sıcaklıktaki (300-2000 K) optik verilerine ihtiyaç duyulmaktadır.
K2-18 b gezegenine ait JWST/MIRI LRS geçiş spektrumu verileri, istatistiksel açıdan herhangi bir moleküler soğurma çizgisi içermeyen düz bir model ile tamamen tutarlı sonuçlar vermektedir.
Düşük ortalama moleküler ağırlığa ve CH4/H2O baskın bileşime sahip Hycean atmosfer modelinde incelenen tüm prebiyotik moleküller 1-10 geçişlik makul gözlem süreleri içerisinde saptanabilmektedir.
Her iki nesnenin 1-15 mikron tayfları, derinde yer alan optikçe kalın bir demir bulutunun üzerindeki yüksek irtifalı parçalı forsterit slab bulutunun varlığını içeren atmosfer modeliyle en iyi şekilde açıklanmaktadır.
Süper-Dünya ve Alt-Neptün popülasyonlarının ikili yarıçap dağılımı (radius valley), hidrojen ağırlıklı birincil atmosferlerin yıldız ışıması ve kütle kaybı mekanizmalarıyla soyulması sonuçunda şekillenmektedir.
TRAPPIST-1 c gezegeninin 15 mikrometre dalga boyundaki ikincil tutulma derinliği 421 ± 94 ppm olarak ölçülmüş, bu değer gezegenin gündüz tarafında 380 ± 31 K tutarlı bir parlaklık sıcaklığına işaret etmiştir.
MIRI gözlemlerinden elde edilen 6.3-11.8 mikrometre aralığındaki beyaz ışık eğrisi örtülme derinliği 110 ppm olarak ölçülmüş ve bu veri doğrultusunda gezegenin parlaklık sıcaklığı 1796±88 Kelvin olarak hesaplanmıştır.
JWST NIRSpec PRISM iletim spektrumu verilerinde WASP-39b atmosferinde su buharı (33 sigma), karbondioksit (28 sigma), sodyum (19 sigma) ve karbonmonoksit (7 sigma) molekül ve atom emilim bantları yüksek istatistiksel anlamlılıkla tespit edilmiştir.
Panromatik geçiş spektrumunda H2O (21 sigma), CO2 (29 sigma), CO (7 sigma), SO2 (9 sigma), CH4 (5 sigma) ve NH3 (6 sigma) moleküllerine ait belirgin soğurma izleri tespit edilmiştir.
F1280W bandındaki beş tutulma gözleminden elde edilen ışık eğrileri, dört bağımsız veri indirgeme yöntemi genelinde yüksek fotometrik hassasiyet sergilemiş ve artıkların RMS değerleri 672 ppm ile 963 ppm arasında ölçülmüştür.
51 Eri b'nin revize edilen fotometrik analizleri sonuçunda, K1 bandında 15.11 ± 0.04 kadir ve belirgin bir tespit yapılamayan K2 bandında ise zorlanmış fotometriyle 17.11 ± 0.38 kadir mutlak parlaklık değerleri elde edilmiştir.
Sıcaklığı 1500 K ve üzerinde olan karasal öngezegenlerin tespiti, LIFE interferometresi ile oldukça kısa sürelerde mümkündür; örneğin Güneş benzeri bir yıldızın 1 AB uzağındaki Yer boyutunda bir protoplanetin tespiti için 30 dakikadan daha az bir entegrasyon süresi kafidir.