Samanyolu Galaksisi'nde yıldız kütleli çok sayıda karadeliğin bulunması gerektiği teorik olarak öngörülmekle birlikte, günümüze kadar gözlemlenen karadelik popülasyonu esas olarak kütle aktarımı yapan ve X-ışını yayan yakın çift sistemlerle sınırlı kalmıştır. Ancak teorik evrim modelleri, aktarım yapmayan ve durağan halde bulunan geniş yörüngeli karadelik çiftlerinin, X-ışını çiftlerine kıyasla sayıca çok daha fazla olması gerektiğini göstermektedir. Gaia görevinin hassas astrometre verileri, ışık yaymayan bileşenlerin neden olduğu yalpalama hareketlerini tespit ederek bu gizli popülasyonu ortaya çıkarma imkânı sunmuştur. Gaia DR3 kataloğundan elde edilen ilk doğrulanmış karadelik çifti Gaia BH1'in ardından, daha uzun yörünge periyoduna sahip ikinci aday olan Gaia BH2'nin doğrulanması ve fiziksel özelliklerinin çözümlenmesi, çift yıldız evrimi modellerinin sınanması açısından kritik bir araştırma problemi oluşturmaktadır.
Bu çalışmanın temel amacı, Gaia DR3 yörünge çözümünde tanımlanan ve kütleçekimsel etkileriyle varlığı sezilen Gaia BH2 sistemini bağımsız gözlemlerle doğrulamak, sistemin yörünge elemanlarını ve bileşen kütlelerini kesinleştirmektir. Araştırmada FEROS (2.2m ESO/MPG) ve UVES (8.2m VLT) spektroğrafları kullanılarak 7 aylık bir zaman diliminde 48 adet yüksek hassasiyetli dikey hız ölçümü elde edilmiştir. Elde edilen spektroskopik veriler, Gaia DR3 astrometri ve dikey hız verileriyle eklemlenerek ortak bir yörünge modellemesine tabi tutulmuştur. Ayrıca Swift UVOT ile morötesi fotometri, Chandra ile X-ışını ve MeerKAT ile radyo gözlemleri gerçekleştirilerek, evrimleşmiş kırmızı dev birincil bileşene eşlik eden parlak bir ana kol bileşeninin veya akresyon diskinin varlığı sınanmış, BACCHUS kodlarıyla tayf analizi yapılarak yıldızın atmosfer parametreleri ve kimyasal bollukları tayin edilmiştir.
Gerçekleştirilen ortak yörünge analizi sonuçunda, Gaia BH2 sisteminin 1277 günlük bir yörünge periyoduna, 0,52 tutarlılıkta ılımlı bir dışmerkezliğe ve 34,9 derecelik bir yörünge eğikliğine sahip olduğu saptanmıştır. Görünür bileşenin alt kırmızı dev kolunda yer alan 1,07 Güneş kütlesinde evrimleşmiş bir yıldız olduğu, görünmeyen karanlık yoldaşın ise 8,9 Güneş kütlesine sahip bir karadelik olduğu dinamik olarak kanıtlanmıştır. Yüksek çözünürlüklü tayf analizi ve tayfsal enerji dağılımı (SED) modellemesi, morötesi bandında yıldızsal bir ikincil bileşen katkısının bulunmadığını ve optik ışığın %3'ünden fazlasını üreten herhangi bir ana kol yıldızının var olmadığını kesin olarak göstermiştir. Periastron geçişine yakın dönemde yapılan Chandra X-ışını ve MeerKAT radyo gözlemlerindeki tespit edilememe durumları, dev yıldızın rüzgarından karadeliğe madde akresyonunun Bondi-Hoyle-Lyttleton oranından çok daha düşük bir olay ufku akresyon hızıyla gerçekleştiğini doğrulamıştır.
Çalışmanın bulguları, bilinen en uzun yörünge periyoduna (1277 gün) sahip ve Dünya'ya en yakın ikinci karadelik (1,16 kpc) olan Gaia BH2'nin, klasik ortak zarf (common envelope) evrim modelleriyle açıklanamayacağını ortaya koymaktadır. Zira kırmızı devin mevcut yörünge yarıçapı, geçmişte yaşanacak bir ortak zarf evresinde yörüngenin 100 ila 1000 kat daralmasını gerektirecek, bu da gözlemlenen geniş yörüngeyle çelişecektir. Yazar, bu durumun ancak karadelik atasının ana koldayken güçlü yıldız rüzgarlarıyla hidrojen zarfını kaybedip kırmızı süperdev aşamasına geçmeden çöktüğü alternatif tekil yıldız modelleriyle veya üçlü sistem etkileşimleriyle açıklanabileceğini tartışmaktadır. Literatür taraması açısından bu çalışma, aktarım yapmayan geniş karadelik çiftlerinin popülasyon yoğunluğunu ve yörünge periyodu dağılımındaki çift tepeli yapıyı kanıtlayarak, gelecekteki Gaia veri yayınları (DR4/DR5) ve astrometrik taramalar için temel bir referans oluşturmaktadır.
Araştırma Tasarımı
- Evren veya inceleme alanı
- Samanyolu Galaksisi'ndeki cift yildiz sistemleri ve Gaia DR3 katalogundaki astrometrik ikililer.
- Örneklem veya araştırma materyali
- Gaia DR3 veritabanindan secilen ve yorunge takibi yapilan Gaia BH2 (source id 5870569352746779008) aday sistemi.
- Veri toplama süreci
- FEROS ve UVES spektrograflarindan alinan yüksek cozunurluklu spektrumlar, Swift morotesi fotometrisi, Chandra X-isini gozlemleri, MeerKAT radyo gozlemleri ve TESS isik egrileri.
- Veri analiz yöntemi
- Astrometrik ve radyal hiz verilerinin ortak yorunge modellemesi, emcee ile Bayesyen parametre kestirimi, BACCHUS koduyla ab-initio spektral analiz ve SED modellemesi.
Yorunge periyoduRadyal hiz yari-genligiYoldas kutlesiKimyasal bolluklarX-isini ve radyo akisiAkresyon verimliligi
01Ortak yorunge analizi, gorunmeyen bilesenin kutlesini yaklaşik dokuz gunes kutlesi olarak belirleyerek bunun bir kara delik oldugunu doğrulamaktadir(El-Badry et al., 2023).
02Kirmizi dev yildizin kimyasal analizi, demir bolluguna gore alfa elementlerinin belirgin sekilde zenginlestigini ortaya koymaktadir(El-Badry et al., 2023).
03Chandra ve MeerKAT gozlemlerinde elde edilen sifir sonuçları, kara delige doğru gerceklesen kutle akresonunun Bondi-Hoyle-Lyttleton oranindan cok daha düşük oldugunu göstermektedir(El-Badry et al., 2023).
04Gaia BH2 sistemi, simdiye kadar kesfedilmiş olan tum doğrulanmis veya aday karadelik ciftleri arasinda en uzun yorunge periyoduna sahip olanidir(El-Badry et al., 2023).