Genç Uygulayıcıların Video Tabanlı Sosyal Medyada Sağlık Qigong'una Yönelik İlgisi: Çevrim İçi Baduanjin Öğrenimi Üzerine Nitel Bir Çalışma

Dijital medyanın ve akıllı mobil cihazların yaygınlaşması, geleneksel ulusal sporların internet ortamına taşınmasını hızlandırmış ve genç kuşaklar arasında dijital bir ulusal fitness trendinin doğmasına zemin hazırlamıştır. Çin ulusal kültürünün köklü bir bileşeni olan ve sağlık, yaşamı uzatma ve zihin-beden bütünlüğünü sağlama amacıyla merkeze alan Baduanjin, özellikle COVID-19 sonrasında genç grupların yoğun ilgisini çekmiştir. Bilibili ve Xiaohongshu gibi video tabanlı sosyal medya platformlarında milyonlarca izlenmeye ulaşan bu geleneksel egzersiz formu, modern gençlerin akademik stres, hareketsiz yaşam ve zihinsel yörgünluk gibi sorunlarla başa çıkma yöntemlerinden biri haline gelmiştir. Bu doğrultuda çalışma, gençlerin çevrim içi ortamlarda Baduanjin öğrenme süreçlerini bütüncül bir yaklaşımla ele alarak dijital çağdaki sağlık davranışı karmaşasını açıklamayı hedeflemektedir.

Araştırma, genç uygulayıcıların deneyimlerini incelemek üzere Uyarım-Organizma-Tepki kuramsal modelini benimsemiş ve tümevarımsal nitel içerik analizi yaklaşımını uygulamıştır. Veri toplama aşamasında, Bilibili platformundan elde edilen 32.308 geçerli yorum metni ile 18-28 yaş aralığındaki 11 genç uygulayıcıyla gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmelerden yararlanılmıştır. Yorum ve görüşme metinlerinin hiyerarşik karışıklık yaratmaması amacıyla veri kaynakları ayrı ayrı işlenmiş; anlam birimlerinin kodlanması, alt kategorilerin ve temel kategorilerin oluşturulmasında denetimsiz anlamsal gömme modeli olan BERTopic doğal dil işleme modelinden faydalanılmıştır. Bu yöntem sayesinde, platform yorumlarındaki anlık ve görünür özellikler ile derinlemesine mülakat verilerindeki bireysel değerlendirmeler karşılaştırılarak veri üçgenlemesi sağlanmıştır.

Elde edilen bulgular, gençlerin çevrim içi Baduanjin katılımının içerik özellikleri ve dışsal bağlamsal etkenler olmak üzere iki temel boyuttan güç aldığını ortaya koymaktadır. İçerik boyutunda algılanan faydalar, hareket pratikliği, içerik güvenilirliği ve egzersiz riskleri öne çıkarken; platform ve dış çevre boyutunda platformun teknik olanakları, akademik stres uyarıcıları, ünlü etkisi ve sosyal destek kritik roller oynamaktadır. Egzersizi denedikten sonra oluşan duygusal tutumlar olumlu ve olumsuz yönlerde şekillenmekte, bu durum da katılımcıların sonraki davranışlarında üç farklı yörünge izlemesine yol açmaktadır. Bu yörüngeler; düzenli pratiklerin sürdürülmesiyle yaşam tarzı alışkanlıklarının değişmesi, beklentilerin karşılanmaması veya solunum rahatsızlıkları nedeniyle pratiğin bırakılması ve akran ya da aile desteği ile algoritma hatırlatıcıları sayesinde verilen aradan sonra yeniden başlanması şeklinde kendini göstermektedir.

Sonuç olarak bu çalışma, sosyal medyanın sosyal bir altyapı olarak işlev gördüğü dijital çağda, gençlerin geleneksel Qigong pratiklerine katılımının çok yönlü bir süreç olduğunu kanıtlamaktadır. Baduanjin, kültürel rezonansı ve sosyal uyarlanabilirliği sayesinde modern bireyler için sürdürülebilir sağlık davranışlarının teşvik edilmesinde değerli kuramsal çıkarımlar sunmaktadır. Araştırma, geleneksel Çin sağlık koruma kültürünün dijital mecralar aracılığıyla nasıl yeniden kodlandığını açıklarken, gelecekteki çalışmalar için çevrim içi geleneksel fitness pratiklerinin platformlar arası yayılım dinamiklerinin incelenmesi yönünde önemli bir zemin hazırlamaktadır.

Araştırma bulguları, genç kullanıcıların video tabanlı sosyal medya platformları üzerinden Baduanjin egzersizine yönelmesinde içerik niteliği ile pratiklik algısının kritik bir uyaran işlevi gördüğünü açıkça göstermektedir.

Yazar, elde edilen bu verileri yorumlarken gençlerin artan rekabet baskısı ve stres ortamında geleneksel ve nazik egzersiz biçimlerini bilinçli bir arınma ve rahatlama yöntemi olarak tercih ettiğini açıklamaktadır.

Mevcut literatürle kurulan bağlamda, modern fitness uygulamalarının mekanik yapısından farklı olarak bu sürecin kültürel aidiyet ve geleneksel sağlık koruma bilgisiyle bütünleştiği ve sosyal ağ destekleriyle pekiştiği vurgulanmaktadır.

Sonuç olarak, dijital medyanın sunduğu imkânlar ile geleneksel Çin kültürü unsurlarının birleşmesi, genç kuşakların fiziksel ve zihinsel sağlığını destekleyen sürdürülebilir dijital pratik yörüngelerinin oluşmasını sağlamaktadır.

Yazar, modern çevrim içi fitness araştırmalarının katılımcıların fiziksel aktivite iradesini desteklediğini doğrulayan Glynn ve arkadaşlarının bulgularına atıfta bulunarak, bu çalışmanın geleneksel ulusal fitness formu olan Baduanjin bağlamında da benzer bir dijital pratik dinamiği sunduğunu ancak geleneksel sağlık koruma pratiklerine odaklanması bakımından ayrıştığını vurgulamaktadır (Chen et al., 2025).

Yazar, Yu ve Song tarafından ortaya konulan çevrim içi fitness yayınlarının egzersiz niyetini artırdığı yönündeki sonuçları tartışarak, platform özelliklerinin ve kullanışlılığın gençlerin geleneksel egzersizlere katılımında da belirleyici bir dış uyaran işlevi gördüğünü belirtmektedir (Chen et al., 2025).

Bu çalışma, çağdaş dijital medya ekosisteminde geleneksel halk sporlarının yeniden canlanma dinamiklerini anlamak adına önemli bir akademik işlev görmektedir. Modern fitness literatürünün genellikle yüksek yoğunluklu egzersizler ve batı kökenli antrenman modelleri üzerine odaklandığı bilinmektedir. Bu araştırma ise geleneksel Çin kültürü kökenli olan Baduanjin pratiğinin sosyal medya platformları aracılığıyla genç kuşaklar tarafından nasıl deneyimlendiğini inceleyerek literatürdeki bu boşluğu doldurmaktadır. Genç bireylerin dijital ortamlardaki egzersiz katılım süreçlerini Stimulus-Organism-Response teorik çerçevesiyle ele alarak, içerik özelliklerinin ve platform ipuçlarının bireysel davranışlar üzerindeki dönüştürücü rolünü kapsamlı bir biçimde ortaya koymaktadır.

Yazar, çalışmasında yer verdiği literatür taramasında önceki akademik birikimle doğrudan bir diyalog kurarak modern çevrim içi fitness araştırmalarının bulgularını geleneksel bir bağlama taşımaktadır. Önceki çalışmalar genellikle Baduanjin egzersizinin yaşlı bireyler veya klinik örneklemler üzerindeki fiziksel ve fizyolojik iyileştirme etkilerini uygulamalı deneylerle kanıtlamıştır. Bu makale ise seleflerinin aksine, COVID-19 sonrası dönemde dijital platformları yoğun kullanan genç kullanıcıların motivasyonel yönelimlerine odaklanmaktadır. Yu ve Song ile Wang ve arkadaşlarının çevrim içi platform kullanılabilirliği üzerine yaptığı modern fitness çalışmalarının sonuçlarını, geleneksel Qigong pratiklerinin kültürel ve aidiyet temelli motivasyonlarıyla karşılaştırarak literatüre özgün bir perspektif kazandırmaktadır.

Literatür taraması açısından bu çalışma, dijital çağda geleneksel sağlık pratiklerinin sürdürülebilirliği konusunda araştırmacılara yeni bir kavramsal çatı sunmaktadır. Yalnızca nicel ölçümlere veya laboratuvar ortamındaki müdahale sonuçlarına dayanmayan; bunun yanı sıra sosyal medya yorumlarını ve derinlemesine mülakat verilerini BERTopic modeliyle sentezleyen özgün bir nitel yaklaşım sergilemektedir. Genç kullanıcıların çevrim içi ortamlarda yaşadığı tereddütleri, motivasyon kaynaklarını ve pratik kesintilerini açık bir şekilde betimleyerek, sonraki araştırmaların dijital sağlık davranışları ile geleneksel kültürün etkileşimini incelemesi için sağlam bir analitik temel oluşturmaktadır.