Araştırma bulguları, Erzurum demir tatlısı üretiminin hem kadın hem erkek üreticiler tarafından yürütülen kapsayıcı bir zanaat olduğunu ve üreticilerin yüksek mesleki tecrübeye sahip bulunduğunu göstermektedir. Ayrıca Türk Patent ve Marka Kurumu tescil belgesindeki reçete ile saha uygulaması arasında belirgin malzeme farkları ortaya konmuştur.
Yazar, resmi tescil metnindeki süt ve kabartma tozu yerine üreticilerin yoğurt ve karbonat kullanmasını, tescil başvurusu sırasındaki olası yazım/insan hatalarına veya bireysel pratik uyarlamalarına bağlamaktadır. Özel demir kalıpların teminindeki zorluklar ise zanaatkar üretimin sürdürülebilirliği önündeki temel teknik darboğaz olarak açıklanmıştır.
Elde edilen sonuçlar, büyükanne ve aile büyüklerinden alınan geleneksel bilgi aktarımının üretimi daha uzun ömürlü kıldığını belirten Oğan ve Çelik (2023) çalışmalarıyla paraleldir. Coğrafi işaret farkındalığının artmasının ticari başarıyı desteklediği yönündeki literatür tespiti de üretici anlatılarıyla doğrulanmıştır.
Çalışma, coğrafi işaret tescilli yerel gastronomik ürünlerin korunması için yalnızca hukuki korumanın yeterli olmadığını, tedarik zinciri kısıtlarının çözülmesi ve tescil kayıtlarının sahadaki gerçek pratiklerle güncellenmesi gerektiğini vurgulayarak literatüre somut bir katkı sunmaktadır.