İnceleme özeti
Küresel iklim kriziyle mücadele kapsamında çevre politikalarının etkinliği, yasal düzenlemeler ile kurumsal davranışların uyumuna bağlıdır. Endonezya'nın UU HPP karbon fiyatlandırma rejimi çerçevesinde yürütülen bu akademik tartışma, yeşil vergilerin kurumsal sosyal sorumluluk (KSS) yatırımlarını teşvik etmedeki rolünü ve bu süreçte ortaya çıkan yönetsel engelleri ele almaktadır. Alanyazında çevre vergilerinin KSS üzerindeki etkisine dair çelişkili bulgular bulunmakta, bazı araştırmalar şeffaflığı ve yatırımları artırdığını savunurken diğerleri stratejik vergi kaçınması davranışlarının düzenleyici amaçları sulandırdığına işaret etmektedir. Bu bağlamda, kamu politikaları ile firmaların içsel yeteneklerinin sürdürülebilir firma performansı üzerindeki birleşik etkilerinin incelenmesi ve agresif mali uygulamaların bu mekanizmaları nasıl sekteye uğrattığının çözümlenmesi temel bir araştırma problemi olarak belirmektedir.
Bu araştırmanın temel amacı, yeşil vergi baskısı, yeşil finansa erişim ve yeşil çalışan davranışlarının kurumsal sosyal sorumluluk üzerindeki etkilerini ve KSS aracılığıyla sürdürülebilir firma performansına olan yansımalarını ampirik olarak test etmektir. Çalışma aynı zamanda vergi kaçınması eğiliminin yeşil vergi ile KSS arasındaki ilişkiyi zayıflatıp zayıflatmadığını belirlemeyi hedeflemektedir. Endonezya'da doğrudan karbon fiyatlandırması ve yeşil finans uygulamalarına maruz kalan enerji, bankacılık ve ulaşım sektörlerindeki orta ve büyük ölçekli firmalarda görev yapan 230 finans, KSS ve insan kaynakları yöneticisinden anket yoluyla veri toplanmıştır. Toplanan veriler, tahmin odaklı Kısmi En Küçük Kareler Yapısal Eşitlik Modellemesi (PLS-SEM) yöntemi kullanılarak SmartPLS 4 yazılımı aracılığıyla analiz edilmiş ve hem aracılık hem de moderatörlük ilişkileri doğrulanmıştır.
Yapılan analizler sonuçunda, yeşil vergi baskısı, yeşil finansman ve yeşil çalışan davranışlarının her birinin kurumsal sosyal sorumluluk ile pozitif ve anlamlı düzeyde ilişkili olduğu tespit edilmiştir. KSS ise ekonomik, sosyal ve çevresel boyutları kapsayan sürdürülebilir firma performansı ile doğrudan güçlü bir pozitif ilişki sergilemektedir. En dikkat çekici bulgu, vergi kaçınması davranışının, yeşil vergi baskısının KSS üzerindeki olumlu etkisini önemli ölçüde zayıflattığına yönelik moderasyon etkisidir (etkileşim katsayısı -0.19). Bu durum, firmaların agresif mali politikalar izlemesinin, karbon vergisi gibi düzenleyici sinyallerin yaratacağı olumlu kurumsal davranış değişikliklerini gölgelediğini ve yasal uyumun şeffaf olmayan vergisel uygulamalar nedeniyle sekteye uğradığını ampirik olarak ortaya koymaktadır.
Kuramsal olarak Kurumsal Kuram ve Kaynaklara Dayalı Görüşün bütünleştirilmesiyle şekillenen bu çalışma, sürdürülebilirlik literatürüne önemli katkılar sunmaktadır. Çalışma, çevre mevzuatının yarattığı zorlayıcı baskıların kurumsal sosyal sorumluluk mekanizmalarını harekete geçirebilmesi için firmaların finansal ve beşeri yeteneklerinin yanı sıra kurumsal yönetim kalitelerinin de kritik rol oynadığını göstermektedir. Vergi kaçınmasının sürdürülebilirlik hedeflerini baltalayıcı bir sınır koşulu olarak modellenmesi, alanyazındaki kamu politikası ve yeşil yönetim tartışmalarını derinleştirmektedir. Sonuçlar, karbon vergisi uygulamalarının etkinliğini artırmak için vergi şeffaflığı denetimleri ve anti-kaçınma önlemleriyle entegre edilmesi gerektiğini ortaya koyarak, gelecek araştırmalar ve politika yapıcılar için kapsamlı bir referans çerçevesi sunmaktadır.
Kuramsal ve kavramsal çerçeve
Çalışma, yasal düzenleyici zorlamaların kurumsal meşruiyet arayışını tetiklemesini açıklamak için temel teori olarak Kurumsal Kuramı (Institutional Theory) kullanırken, finansal kaynaklara erişimin ve çalışan yeteneklerinin sürdürülebilirlik uygulamalarını substantive olarak nasıl desteklediğini göstermek için destekleyici teori olarak Kaynaklara Dayalı Görüşü (Resource-Based View) konumlandırmaktadır.
Makalenin ele aldığı literatür
Çalışma, yeşil vergi politikalarının kurumsal sosyal sorumluluk üzerindeki karmaşık etkilerine yönelik literatürdeki tartışmaları ele almaktadır. Bazı çalışmalar yeşil vergilerin şeffaflığı artırdığını savunurken (Duan et al., 2024), diğerleri ise firmaların maliyetleri dengelemek amacıyla agresif vergi kaçınmasına yönelebildiğini rapor etmektedir (Sari et al., 2025; Hardiono et al., 2024).
Yöntem ve araştırma tasarımı
Araştırmanın amacı
Bu çalışma, Endonezya'daki UU HPP karbon fiyatlandırma rejimi altında yeşil vergi baskısı, yeşil finansa erişim ve yeşil çalışan davranışlarının kurumsal sosyal sorumluluk aracılığıyla sürdürülebilir firma performansını nasıl etkilediğini ve vergi kaçınmasının bu süreci nasıl zayıflattığını ampirik olarak incelemektedir (Natsir et al., 2025).
Yöntem ve yaklaşım
Bu çalışma, Endonezya'nın UU HPP karbon fiyatlandırma rejimi altındaki kurumsal tepkileri incelemek amacıyla Kurumsal Kuram ve Kaynaklara Dayalı Görüş çerçevesinde yapılandırılmış bir nicel-ampirik yaklaşımdır. Tahmin odaklı Kısmi En Küçük Kareler Yapısal Eşitlik Modellemesi (PLS-SEM) kullanılarak, yeşil politikaların ve içsel yeteneklerin kurumsal sosyal sorumluluk aracılığıyla performans üzerindeki etkileri hem aracı hem de düzenleyici değişkenler eşliğinde çözümlenmiştir (Natsir et al., 2025).
- Evren veya inceleme alanı
- Endonezya'da yürürlüğe giren UU HPP karbon fiyatlandırma rejimine doğrudan maruz kalan ve yeşil finansman araçlarına erişimi olan enerji, bankacılık ve ulaşım sektörlerinde faaliyet gösteren işletmelerdir.
- Örneklem veya araştırma materyali
- Enerji, bankacılık ve ulaşım sektörlerindeki orta ve büyük ölçekli firmalarda görev yapan ve sürdürülebilirlik kararlarında yetkili olan 230 finans, KSS ve İK yöneticisinden oluşan analitik bir örneklemdir.
- Veri toplama süreci
- Beşli Likert tipi ölçek içeren yapılandırılmış çevrimiçi anket formu aracılığıyla toplanan veriler, yönetici algılarını yansıtmakta olup, bu veriler ikincil dökümantasyonlarla desteklenmiştir.
- Veri analiz yöntemi
- SmartPLS 4 yazılımı kullanılarak yol ağırlıklandırma şemasıyla yürütülen PLS-SEM analizi uygulanmış; modelin geçerliliği HTMT, VIF, R2 ve Q2 değerleri gibi güncel diagnostik ölçütlerle doğrulanmıştır.
Yeşil Vergi BaskısıYeşil FinansmanYeşil Çalışan DavranışıVergi KaçınmasıKurumsal Sosyal Sorumluluk (KSS)Sürdürülebilir Firma Performansı
Tartışma ve sonuç
Araştırma bulguları, yeşil vergi baskısı, yeşil finansmana erişim ve çalışanların pro-çevresel davranışlarının, kurumsal sosyal sorumluluk (KSS) aracılığıyla sürdürülebilir firma performansını anlamlı düzeyde artırdığını göstermektedir. Özellikle vergi baskısı ve finansal kaynakların KSS üzerinde tetikleyici bir rol oynaması, dışsal politika sinyallerinin kurumsal meşruiyet arayışını teşvik ettiğini ortaya koymaktadır.
Yazarlar bu durumu, Endonezya'daki UU HPP karbon fiyatlandırma rejiminin işletmeler üzerinde yarattığı zorlayıcı baskının, firmaları çevresel riskleri yönetmek için daha görünür sorumluluk projelerine yöneltmesi şeklinde açıklamaktadır. Ancak bu sürecin başarısı, yalnızca finansal kaynaklara erişimle değil, aynı zamanda çalışanların bu çevresel rutinleri ne ölçüde içselleştirdiğiyle de doğrudan ilişkilidir.
Tartışma bölümünde bu sonuçlar, literatürdeki üçlü bilanço ve kurumsal kuram yaklaşımlarıyla ilişkilendirilmektedir. Çalışma, Tjahjadi ve ark. (2021) tarafından ortaya konulan sürdürülebilirlik performansı modellerini doğrular niteliktedir; öte yandan vergi kaçınmasının bu süreçteki bozucu etkisi, Supriyati ve Anggraini (2021) gibi araştırmacıların vergi agresifliği ve KSS arasındaki gerilime dair uyarılarını ampirik olarak kanıtlamaktadır.
Sonuç olarak, agresif vergi kaçınması stratejilerinin karbon fiyatlandırma sinyallerini etkisiz hale getirebileceği vurgulanmaktadır. Bu durum, sürdürülebilirlik yönetişiminin yalnızca çevresel yatırımları değil, aynı zamanda etik vergi yönetimini de kapsaması gerektiğini göstermekte; politika yapıcıların vergi uyumu ile ESG kriterlerini birleştirme gerekliliğine işaret etmektedir.
Bulguların önceki araştırmalarla karşılaştırılması
Bu çalışma, KSS uygulamalarının sürdürülebilir performans üzerindeki güçlü etkisini kanıtlayarak Tjahjadi ve arkadaşlarının Endonezya bankacılık sektörü üzerine yaptıkları ve üçlü bilanço yaklaşımını destekleyen bulgularıyla tam bir uyum sergilemektedir (Natsir et al., 2025).
Yazarlar, vergi kaçınmasının yeşil politikaların meşruiyetini baltaladığı sonuçuna vararak, agresif vergi davranışlarının sorumluluk iddialarıyla çeliştiğini ve şeffaflığı azalttığını savunan Supriyati ve Anggraini ile benzer bir yönetişim gerilimine işaret etmektedir (Natsir et al., 2025).
Çalışmanın yeşil çalışan davranışlarının kurumsal rutinleri içselleştirme kapasitesine dair bulguları, Ahmed ve arkadaşlarının çalışan iyi oluşu ve çevresel tetikleyiciler arasındaki bağlamı vurgulayan sonuçlarını Endonezya özelinde desteklemektedir (Natsir et al., 2025).
Yazarların ulaştığı sonuç
Çalışma, yeşil vergi ve finansman politikalarının beklenen çevresel faydayı sağlaması için kurumsal yönetişimin vergi şeffaflığıyla bütünleştirilmesi gerektiğini kanıtlamaktadır. Agresif vergi kaçınması, karbon fiyatlandırmasının davranışsal etkilerini köreltmekte; bu nedenle sürdürülebilirlik raporlamasında vergi şeffaflığı beyanlarının zorunlu kılınması ve yeşil finansman sözleşmelerine vergi uyumu şartlarının eklenmesi kritik önem taşımaktadır (Natsir et al., 2025).
Literatürdeki yeri
Bu çalışma, Endonezya'nın yeni karbon fiyatlandırma rejimi (UU HPP) altında yeşil vergi baskıları, yeşil finansmana erişim ve yeşil çalışan davranışlarının kurumsal sosyal sorumluluk (KSS) aracılığıyla sürdürülebilir firma performansını nasıl etkilediğini ampirik olarak inceleyerek literatüre önemli bir katkı sunmaktadır. Özellikle vergi kaçınması davranışının bu ilişkileri nasıl düzenlediğini ortaya koyarak, çevresel politikaların etkinliğine yönelik mevcut karışık kanıtları açıklığa kavuşturmaktadır. Kurumsal Teori ile Kaynak Temelli Görüşü entegre eden bu çalışma, gelişmekte olan bir ekonomide politika sinyalleri ile içsel kurumsal kapasitelerin karmaşık etkileşimlerini anlamak için bütünsel bir çerçeve sağlamaktadır. Böylece, yalnızca dışsal baskıların değil, aynı zamanda firmaların içsel dinamikleri ve yönetişim yaklaşımlarının da sürdürülebilirlik çıktılarını belirlemedeki rolünü vurgular.
Bu makale, yeşil vergilendirmenin KSS üzerindeki etkisine dair mevcut literatürdeki (Sari et al., 2025; Duan et al., 2024) çelişkili bulgulara ışık tutarak, vergi kaçınmasının düzenleyici bir faktör olarak rolünü öne çıkarmaktadır. Yeşil finansman ve çalışan davranışlarının sürdürülebilirlik sonuçlarına etkisine yönelik farklılık gösteren sonuçları (Setyowati, 2020; Chien et al., 2023) ele alarak, bu alanlardaki fragmente kanıtları entegre bir modelle bir araya getirir. Özellikle, KSS'nin firma performansıyla pozitif ilişkisine dair bulgular (Dewa et al., 2020; Tjahjadi et al., 2021) ile örtüşmekle birlikte, vergi kaçınmasının politika niyetini nasıl zayıflatabileceği gösterilerek Supriyati ve Anggraini (2021) gibi araştırmacıların uyarıları ampirik olarak güçlendirilmiştir. Çalışma, bu ilişkileri Institutional Theory ve Resource-Based View perspektiflerinden açıklayarak önceki çalışmalara teorik bir derinlik katmaktadır.
Bu çalışma, literatür taramasına Endonezya gibi gelişmekte olan bir ekonomideki kurumsal sürdürülebilirlik dinamikleri hakkında kritik, bütünsel bir bakış açısı sunmaktadır. Yeşil vergi, yeşil finansman ve yeşil çalışan davranışlarının KSS aracılığıyla sürdürülebilir performansa nasıl etki ettiğini ve bu süreçte vergi kaçınmasının olumsuz düzenleyici rolünü gösteren entegre bir model sunar. Özellikle, çevresel politikaların etkinliğini değerlendirirken sadece politika tasarımı ve finansal mekanizmaların değil, aynı zamanda kurumsal yönetişim ve etik vergi davranışlarının da göz önünde bulundurulması gerektiğini ortaya koyar. Bu, politika yapıcıların vergi uyumu ile ESG kriterlerini birleştiren entegre yaklaşımlar geliştirmeleri gerektiği konusunda literatüre somut öneriler sunarak, sürdürülebilirlik araştırmalarına yeni bir boyut kazandırır.